Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Οι μοναχοί της Μονής Σολοφκί διασώζουν μιαν απάντηση τού οσίου Ζωσιμά ('17 Απριλίου 1478) στούς μαθητές του, πού τόν ρώτησαν πώς θ’ αναγνωρίσουν τόν Αντίχριστο, όταν αυτός έρθει:







H γενική διαφθορά μαζί με την υλική πρόοδο πού τή γεννά, θα είναι τό προαγγελτικό σημάδι τού τέλους τού κόσμου καί της φοβερής Κρίσεως τών ανθρώπων από τόν Χριστό. Τότε δεν θα κυριαρχεί ή διαφθορά με τή στενή μόνο έννοια της λέξεως, δηλαδή αυτή της φιληδονίας καί της ακολασίας. Ή διαφθορά θα είναι πλατιά, θα απλώνεται σ’ όλα τά πεδία καί σ’ όλες τίς εκφάνσεις της ζωής της ανθρωπότητας κατά τά τελευταία χρόνια της παρουσίας της πάνω στη γή. Τότε «οι άνθρωποι», λέει ό απόστολος Παύλος, «θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς στούς γονείς τους, αχάριστοι, ασεβείς, άστοργοι, αδιάλλακτοι, συκοφάντες, άσωτοι, άγριοι, εχθροί τού καλού, προδότες, αυθάδεις, φουσκωμένοι από εγωισμό. Θ’ αγαπούν πιο πολύ τίς ηδονές παρά τόν Θεό. Θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά θα έχουν αρνηθεί τή δύναμή της μέ τίς πράξεις τους».
Ή αμαρτία θα φτάσει στο αποκορύφωμα της. Καί μολονότι θα είναι φοβερή, μολονότι θα κυριαρχεί ολοκληρωτικά, θα έχει τό προσωπείο της ευσέβειας. Αλλά ποιος θα μπορεί τότε να αντιληφτεί  ότι εκείνη ή ευσέβεια θα έχει χάσει όλη την ουσία της, όλη τή δύναμή της;

 Ή ουσία καί ή δύναμη της ευσέβειας είχαν χαθεί καί από τή θρησκεία των Ιουδαίων στα χρόνια του Χριστού, πράγμα πού δεν μπορούσε να τό καταλάβει ό λαός, πράγμα πού δεν μπορούσαν να τό καταλάβουν ούτε οι γραμματείς καί οι Λευίτες καί οι αρχιερείς των Ιουδαίων, αν καί κόμπαζαν γιά τή σοφία τους. Αυτή ή σοφία, ωστόσο, δεν βασιζόταν παρά στήν επιφανειακή γνώση τού θείου νόμου, στο «γράμμα» του, πού «οδηγεί στον θάνατο». Ή ζωή τους ήταν αντίθετη στις εντολές τού Θεού. Καί μια τέτοια ζωή θανατώνει την πίστη.


Ή ανθρωπότητα δεν θα αισθάνεται τή δεινή ηθική καί πνευματική της κατάσταση. Απεναντίας, τυφλωμένη καθώς θα είναι, θα καυχιέται γιά την πρόοδό της, την επίγεια καί πρόσκαιρη υλική πρόοδο, έχοντας απορρίψει την πνευματική πρόοδο στη χριστιανική ζωή καί σε ότι έχει σχέση μέ τόν Θεό καί την αιωνιότητα. Όταν, λοιπόν, ό κόσμος θα διακηρύσσει καί θα εκθειάζει την ανάπτυξή του, την ευημερία του, την αδιατάρακτη ειρήνη καί ασφάλειά του, «τότε θα έρθει ξαφνικά πάνω τους ή καταστροφή». Τότε θα έρθει ξαφνικά τό τέλος του κόσμου, τό τέλος πού αυτός καθόλου δεν θα τό περιμένει, ζώντας μέσα στο σκοτάδι του, μέσα στο μεθύσι της επίγειας προόδου του. «Ή ημέρα τού Κυρίου θα έρθει όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα», εξαιτίας της τυφλώσεως τού κόσμου. Δείχνοντας αυτή την τύφλωση, ό Κύριος ονόμασε τόν καιρό της ελεύσεως Του «νύχτα».


Γιατί, άλλωστε, να επιτρέψει ό Θεός τή συνέχιση της υπάρξεως αυτού τού κόσμου, όταν ό άνθρωπος αρνείται τον σκοπό γιά τόν οποίο Εκείνος τόν τοποθέτησε στη γη καί επιλέγει αυθαίρετα έναν σκοπό μάταιο; Σύμφωνα μέ τόν μάταιο αυτό σκοπό, κατά τή σύντομη επίγεια ζωή του ό άνθρωπος δεν καταπιάνεται μέ την αιωνιότητα. Δεν αφιερώνει τίς ψυχικές καί σωματικές του δυνάμεις στην προετοιμασία του γιά την αιωνιότητα, αλλά τίς προσφέρει θυσία σ’ ένα άπιαστο όνειρο, τίς σπαταλά γιά την επίτευξη της μέγιστης δυνατής υλικής ευημερίας καί μακαριότητας στη γή, σε τούτο τό ξενοδοχείο, σε τούτη τή φυλακή μας, λες καί πρόκειται γιά τόπο αιώνιας διαμονής. Αυτό τό όνειρο ξεγελά πικρά όσους τό εμπιστεύονται. Τούς φέρεται σάν απάνθρωπος τύραννος, σάν μοχθηρός δαίμονας. Μα είναι δαίμονας! Δεν υπάρχει τίποτα πιο κακό, τίποτα πιο ύπουλο, τίποτα πιο απατηλό. Είναι ό εμπαιγμός τού άνθρωπου από τά πεσμένα πονηρά πνεύματα.


Τό ολέθριο όνειρο, ένώ κολακεύει τούς ανθρώπους σ’ όλο τόν δρόμο της επίγειας ζωής τους, τούς προδίδει στο τέλος του. Τούς παραδίδει στήν πραγματικότητα, αφήνοντας τους μόνους καί γυμνούς. Οι άνθρωποι μπαίνουν στήν αιωνιότητα εντελώς απροετοίμαστοι, εντελώς απληροφόρητοι, ή μάλλον -ακόμα χειρότερα— έχοντας ενστερνιστεί από τή γή μια διάθεση εχθρική προς τά πνευματικά αγαθά καί τή μακαριότητα της αιωνιότητας. Πού θα βρεθούν μετά τό τέλος των αιώνων τέτοια ζιζάνια; Πού αλλού, παρά στήν άβυσσο τού άδη; Εκεί θα κρυφτούν από τά βλέμματα της οικουμένης.


Οι μοναχοί της Μονής Σολοφκί διασώζουν μιαν απάντηση τού οσίου Ζωσιμά(Ό όσιος Ζωσιμάς ('17 Απριλίου 1478) ίδρυσε την περίφημη Μονή Σολοφκί σ’ ένα από τά ομώνυμα νησιά της Λευκής Θάλασσας.) στούς μαθητές του, πού τόν ρώτησαν πώς θ’ αναγνωρίσουν τόν Αντίχριστο, όταν αυτός έρθει: «Όταν ακούσετε ότι ό Χριστός ήρθε στη γή, να ξέρετε ότι αυτός θα είναι ό Αντίχριστος». Πολύ ακριβής απάντηση! Ό κόσμος δεν θ’ αναγνωρίσει τόν Αντίχριστο. Θα τόν δεχθεί ώς Χριστό, θα τόν ανακηρύξει Χριστό. Επομένως, όταν διαδοθεί καί εδραιωθεί ή φήμη γιά έλευση του Χριστού στη γή, αυτή θα είναι μια ασφαλής ένδειξη ότι ό Αντίχριστος εμφανίστηκε καί μέ παραχώρηση τού Θεού άρχισε τό προκαθορισμένο έργο του.
Ή απάντηση τού οσίου Ζωσιμά βασίζεται στα λόγια τού ίδιου τού Κυρίου. Ό Σωτήρας του κόσμου, ενημερώνοντας τούς μαθητές Του γιά τά προαγγελτικά σημάδια της δευτέρας παρουσίας Του, είπε: «Τότε, αν κάποιος σάς πει, “Να, εδώ είναι ό Χριστός” ή “Να, εκεί είναι”, μην τόν πιστέψετε...


’Αν σάς πουν, “Νατος, είναι στήν έρημο”, μην πάτε- κι αν σάς πουν, “Νάτος, εκεί είναι κρυμμένος”, μην τούς πιστέψετε. Γιατί ό Υιός τού Ανθρώπου θα έρθει τόσο φανερά, όπως ή αστραπή πού βγαίνει στήν Ανατολή καί φαίνεται ώς τή δύση».


Δεν πρέπει καί δεν θα είναι δυνατό να μεταδώσουν οι άνθρωποι ό ένας στον άλλο την είδηση γιά την έλευση τού Υιού τού Θεού. Θα εμφανιστεί ξαφνικά, θα εμφανιστεί σ’ όλους τούς ανθρώπους καί σ’ όλη τή γή ταυτόχρονα, όπως ταιριάζει στήν παντοδυναμία Του. Ή αντίρρηση των επιστημόνων ότι δεν είναι δυνατό να εμφανιστεί ό Κύριος μπροστά σ’ όλη την ανθρωπότητα ταυτόχρονα, λόγω του σφαιρικού σχήματος της γης, είναι εντελώς αβάσιμη.



Αν ό παντοδύναμος Θεός δημιούργησε καί τή γή καί τό σύμπαν ολόκληρο από τό μηδέν, μόνο μέ τό παντοδύναμο καί πάνσοφο πρόσταγμά Του, χωρίς να χρειαστεί πρωτύτερα σύσκεψη μέ τούς επιστήμονες, τότε είναι δυνατό να μην μπορεί, με την ίδια παντοδυναμία καί πανσοφία Του, να εμφανιστεί ταυτόχρονα μπροστά σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα, έστω κι αν ό τρόπος με τόν οποίο θα τό κάνει είναι καί πρέπει να είναι ακατανόητος σ’ όλους τούς επιστήμονες της γης; «Θα έρθει ό Κύριος από τόν ουρανό», λέει ό όσιος Ιωάννης ό Δαμασκηνός, «μέ τόν τρόπο πού Τόν είδαν οι άγιοι απόστολοι να πορεύεται στον ουρανό, Θεός τέλειος καί άνθρωπος τέλειος, μέ δόξα καί δύναμη... Κανείς, λοιπόν, να μην αναμένει τόν Κύριο από τή γή, άλλά από τόν ουρανό, όπως ό Ίδιος μάς τό βεβαίωσε».



Ό Κύριος έκλεισε τή διδαχή Του γιά τό τέλος τού κόσμου καί τή δευτέρα παρουσία Του μέ την ακόλουθη νουθεσία: «Προσέχετε καλά τόν εαυτό σας! Μην παραδοθείτε στήν κραιπάλη καί στη μέθη καί στις βιοτικές μέριμνες, καί σάς αιφνιδιάσει ή ημέρα εκείνη. Γιατί θα έρθει σάν την παγίδα σε όλους τούς κατοίκους της γης». Μ’ αυτά τά λόγια τού Κυρίου, μ’ αυτή την υποθήκη Του, μ’ αυτή τή συμβουλή Του, μ’ αυτή την εντολή Του, απαγορεύονται ή σαρκική ζωή καί ή έλλειψη μέτρου στις επίγειες ασχολίες, γιατί αυτές μεταβάλλουν τόν άνθρωπο από πνευματικό σε σαρκικό, τόν κάνουν να ξεχνά την αιωνιότητα καί τόν Θεό, τόν ρίχνουν σ’ όλες τίς αμαρτίες. Σε μια καρδιά πού δεν περιφρουρείται καί δεν σφραγίζεται μέ τή μνήμη καί τόν φόβο τού Θεού, εύκολα μπαίνουν όλα τά πάθη. Αυτά τή σκοτίζουν καί την οδηγούν στήν άγνοια τού Θεού. Γιά τούς ανθρώπους πού ζουν σαρκικά, γιά τούς ανθρώπους πού έχουν μεθύσει καί σκοτιστεί από την αμαρτία, ή ήμερα της ελεύσεως τού Κυρίου θα έρθει σάν παγίδα. Σ’ αυτή την παγίδα θα κλειστεί όλη ή ανθρωπότητα. Κανείς δεν θα μπορέσει να ξεφύγει, κανείς δεν θα μπορέσει να ξεγλιστρήσει.



Γνωρίζοντάς τα όλα αυτά, ας ζούμε μέ διαρκή νίψη. Προστρέχοντας στον Θεό μέ προσευχή αδιάλειπτη, μέ συντριβή καί δάκρυα, αποκτώντας καί διατηρώντας μέσα μας τή βασιλεία τού Θεού μέ την επιτέλεση τού θελήματος Του, θα μπορέσουμε, μέ τή θεία χάρη καί δύναμη, ν’ απαλλαγούμε από τά δεσμά της αμαρτίας καί να ξεφύγουμε από τις παγίδες τού κοσμοκράτορα διαβόλου. Έτσι, μέ την καλή ελπίδα καί την πνευματική πληροφορία ότι θα βρούμε έλεος καί σωτηρία, θα μπορέσουμε να σταθούμε μπροστά στον αδέκαστο Κριτή, πού ή απόφασή Του θα καθορίσει τή θέση μας στήν αιωνιότητα. Αμήν.



Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Β 

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ 

JETZT zum Heiligen Berg ATHOS reisen!


ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΤΟΥ ΦΙΛΕΩΤΟΥ.


ΕΝΑΣ ΚΡΥΦΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ «Ίνα Ώσιν Εν" ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016. 30/10/2016 ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ.



Ή αποστασία τού νέου Ισραήλ από τόν Σωτήρα στούς έσχατους χρόνους θα είναι μεγάλη.Τόσο εκτεταμένη θα είναι ή αποστασία καί τόσο «θα πληθύνει ή κακία» εξαιτίας της, ώστε «ή Αγάπη των περισσοτέρων θα ψυχρανθεί».








Ή αποστασία τού νέου Ισραήλ από τόν Σωτήρα στούς έσχατους χρόνους θα είναι μεγάλη. Σύμφωνα μέ την αποστολική πρόρρηση, πρώτα θα γίνει ή αποστασία καί έπειτα, ώς συνέπεια καί καρπός της, ή εμφάνιση «τού ανθρώπου της αμαρτίας, του υιού της απώλειας» ό όποιος θα έχει τό θράσος να παραστήσει τόν αναμενόμενο Μεσσία καί θα ζητήσει να τόν προσκυνήσουν σάν θεό. Καί θα τόν προσκυνήσουν όσοι θα έχουν προετοιμάσει τόν εαυτό τους γιά την υποδοχή του Αντίχριστου μέ τή φανερή ή μυστική αποστασία από τόν Χριστό.



Τόσο εκτεταμένη θα είναι ή αποστασία καί τόσο «θα πληθύνει ή κακία» εξαιτίας της, ώστε «ή Αγάπη των περισσοτέρων θα ψυχρανθεί». Αυτό σημαίνει: Τά σκάνδαλα καί τά παραδείγματα της αμαρτίας θα αυξηθούν τόσο, ώστε θα ελκύσουν στήν αμαρτωλή ζωή αναρίθμητους ανθρώπους. Ή πίστη στον Χριστό θα έχει περιοριστεί σε ελάχιστους, όπως προείπε ό ίδιος ό Κύριος: «Όταν έρθει ό Υιός τού Ανθρώπου, θα βρει άραγε πιστούς στη γή;».

 Οι πρόσκαιρες επίγειες ασχολίες και άπολαύσεις θα έχουν απορροφήσει ολοκληρωτικά την ανθρωπότητα. «Όπως έγινε ιόν καιρό του Νώε», λέει ιό Ευαγγέλιο, «έτσι θα γίνει καί ιόν καιρό της ελεύσεως τού Υιού του Ανθρώπου. Τότε άνδρες καί γυναίκες έτρωγαν καί έπιναν, παντρεύονταν καί πάντρευαν, ως την ημέρα πού ό Νώε μπήκε στήν κιβωτό. Ύστερα ήρθε ό κατακλυσμός καί τούς αφάνισε όλους. Τό ίδιο έγινε καί τόν καιρό του Λώτ. Έτρωγαν καί έπιναν, αγόραζαν καί πουλούσαν, φύτευαν καί έχτιζαν. Την ημέρα, όμως, πού βγήκε ό Λώτ από τά Σόδομα, έβρεξε φωτιά καί θειάφι από τόν ουρανό καί τούς αφάνισε όλους».


Ή μεγάλη επίγεια πρόοδος καί οι εκτεταμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες, πού είναι ολοφάνερες καί αντιληπτές άπ’ όλους, προβάλλονται από τόν Λόγο του Θεού ως σημείο τών έσχατων χρόνων καί ως απόδειξη της κορυφώσεως της άμαρτωλότητάς τών ανθρώπων. Ή άμαρτωλότητά αυτή στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αφανής καί δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή. Ό άνθρωπος σχεδόν ποτέ δεν θέλει να δείξει ότι άκολουθεί τό κακό, έστω κι αν έχει βυθιστεί μέσα σ’ αυτό. Πάντοτε προσπαθεί να φαίνεται ενάρετος. Καί μάλιστα, όσο περισσότερο αντιστρατεύεται τόν θείο νόμο, τόσο πιο επίμονα επιδιώκει να παριστάνει τόν δίκαιο μπροστά στούς ανθρώπους, τόσο πιο ασύστολα υποκρίνεται, τόσο πιο αναίσχυντα διακηρύσσει την τελειότητα καί την αρετή του.


Ή προσήλωση στήν ύλη καί την καλοπέραση εύκολα μπορεί να κυριέψει ολοκληρωτικά τόν νου καί την καρδιά του ανθρώπου, απορροφώντας όλο του τόν χρόνο καί όλες του τίς δυνάμεις. Λόγω της πτώσεώς ίου, από τό νιάτα του «ή ψυχή του κολλάει στη γή», αντί ν’ ανεβαίνει στον ουρανό. Αυτή ή προσήλωση τόν αποσπά από τόν λόγο του Θεού, από τή σκέψη του θανάτου καί της αιωνιότητας, από την πίστη στον Θεό καί τή γνώση του Θεού, οδηγώντας τον στον αιώνιο θάνατο.

Τό Άγιο Πνεύμα διακηρύσσει εμφαντικά: «"Αν κάποιος αγαπά τόν κόσμο», δηλαδή την επίγεια ζωή με την ευημερία καί τίς απολαύσεις της, «δεν έχει μέσα του την Αγάπη προς τόν Πατέρα». «Ή αγάπη προς τόν αμαρτωλό κόσμο είναι έχθρα εναντίον τού Θεού. Όποιος, λοιπόν, θέλει να είναι φίλος του κόσμου, γίνεται εχθρός του Θεού». «Δεν μπορείτε να είστε δούλοι καί του Θεού καί του μαμωνά», δηλαδή της επίγειας προόδου καί ευημερίας. Ή διακονία του μαμωνά, ιδίως όταν σ’ αυτήν αφιερώνονται όλες οι δυνάμεις της ψυχής, είναι αποστασία από τόν Θεό καί αναμφισβήτητη απόδειξη βαριάς άμαρτωλότητάς.


Όπως ό παλαιός Ισραήλ θυσίασε την πνευματική αξία, πού του υποσχέθηκε ό Λυτρωτής, γιά χάρη της επίγειας αξίας καί προκοπής του, έτσι καί ό νέος Ισραήλ απορρίπτει την πνευματική αξία, πού του χαρίστηκε ήδη από τόν Λυτρωτή, γιά χάρη της επίγειας προόδου καί ευημερίας, καί προτιμά τή μεταπτωτική ψευδώνυμη λογική του από την άγιοπνευματική σοφία. Όπως ό παλαιός Ισραήλ πλανήθηκε από τό όνειρο της μεγαλύτερης δυνατής επίγειας προόδου, έτσι καί ό νέος Ισραήλ πλανήθηκε από ένα παρόμοιο όνειρο.


Πρόσκαιρα καί μόνιμα δεινά βρήκαν τόν παλαιό Ισραήλ γιά την απόρριψη του Λυτρωτή. Αυτά τά δεινά είναι μια άχνη προεικόνιση των φοβερών δεινών πού θα αποτελέσουν την τιμωρία του νέου Ισραήλ γιά την ανομία του. Ναι, δεν θ’ αποφύγουμε την τιμωρία αυτή, τιμωρία αυστηρή, τιμωρία πρόσκαιρη καί αιώνια. «Πώς θα την αποφύγουμε», λέει ό απόστολος, «παραμελώντας μια τόσο σπουδαία σωτηρία; Τή σωτηρία αυτή, πού άρχισε να την κηρύσσει ό Κύριος, μάς τή βεβαίωσαν όσοι άκουσαν τόν λόγο Του. Καί ό Θεός πρόσθεσε τή μαρτυρία Του γι’ αυτήν μέ κάθε λογής θαυματουργικές ενέργειες καί μέ τίς διάφορες δωρεές τών χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα μέ τό θέλημά Του».


Καί τί να κάνουμε, θα ρωτήσετε, γιά να μην αποκοπούμε από τόν Λυτρωτή καί να μη βρεθούμε κάτω από την οργή τού Θεού; Ό απόστολος άπαντά: «Πρέπει να δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή σ’ εκείνα πού ακούσαμε (μέ τό κήρυγμα), γιά να μην ξεστρατίσουμε ποτέ». Αυτό σημαίνει: Οφείλουμε να κατευθύνουμε τή ζωή μας μέ ιδιαίτερη προσοχή στήν Καινή Διαθήκη, δηλαδή στη νέα συμφωνία πού ευδόκησε να συνάψει ό Θεός μ’ εμάς. Κατά τή νέα αυτή συμφωνία, ό Θεός μάς γνωστοποιεί τό πανάγιο καί τέλειο θέλημά Του στο Ευαγγέλιο, μάς ενώνει μαζί Του μέ τά θεία Μυστήρια καί επιβραβεύει μέ την αισθητή δωρεά του Αγίου Πνεύματος όσους από μάς αναδεικνύονται παιδιά της βασιλείας Του.


Άς θυμόμαστε τόν θάνατο καί την κρίση τού Θεού, στήν οποία θα υποβληθούμε αμέσως μετά τόν χωρισμό μας από τό σώμα. ’Άς θυμόμαστε την αιώνια μακαριότητα ή την αιώνια δυστυχία πού μάς περιμένει, ανάλογα μέ την κρίση του Θεού. Μέ τή διαρκή μνήμη τού θανάτου, της θείας κρίσεως καί της αιωνιότητας, ή στάση της καρδιάς απέναντι στήν επίγεια ζωή αλλάζει. Ό άνθρωπος άρχίζει να βλέπει τόν εαυτό του σάν ταξιδιώτη πάνω στη γή. Τά επίγεια πράγματα τά αντιμετωπίζει μέ όλο καί μεγαλύτερη αδιαφορία. 

Όλη του ή προσοχή στρέφεται στήν εκμάθηση καί την εκπλήρωση των ευαγγελικών εντολών. Όπως ό οδοιπόρος πού, βαδίζοντας μια σκοτεινή νύχτα μέσα σε πυκνό δάσος, χάνει τόν δρόμο του καί προσπαθεί να φτάσει στον προορισμό του μέ τόν ήχο της καμπάνας ή της σάλπιγγας, έτσι καί ό αληθινός χριστιανός μέ την προσοχή στη διδαχή του Χριστού παίρνει δύναμη γιά να βγει από τή σκοτεινή περιοχή της ψευδώνυμης σκέψεως, πού γεννιέται καί τρέφεται από τή σαρκική ζωή.


Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Β 

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ 

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΜΑΣ.


ΤΑ ΦΡΙΚΤΑ ΤΕΛΩΝΙΑ. Ο ΤΕΛΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ.


Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ.ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016. 30/10/2016 ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ.



ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΝΑ ΠΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΙΒΗΣ.ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016. 30/10/2016 ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ.



Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

ΟΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ .ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 30/10/2016. ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016


ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 30/10/2016. ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016.ΠΡΩΤΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΜΕΤΑ ΑΔΕΛΦΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ


ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΤΗΑΣ Ι.Μ. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΒΟΝΗΣ.






ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΙΣΤΏΝ ΑΠΟ ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ


Ή Γερόντισσα Μακαρία συνήθιζε, εκτός από τίς ολονυκτίες πού έκανε στην Αγία Μαρίνα, να πηγαίνει σε εξωκκλήσια, συντροφιά με λαϊκούς πού είχε θεραπεύσει ή ευεργετήσει καί της είχαν απεριόριστη αφοσίωση καί ευγνωμοσύνη. Διηγούνται κάποιοι από την προσευχητική συνοδεία της:
«Πήγαμε γιά αγρυπνία μαζί της στον Άγιο Δημήτριο. Κάποια στιγμή ακούσαμε όλοι πέταλα άλογου. Έκανε τρεις βόλτες γύρω από την εκκλησία, ακόμα καί από την ανατολική πλευρά, πού ήταν γκρεμός καί δε μπορούσε άλογο να πατά στο χώμα. Ρωτήσαμε τή Γερόντισσα ποιος είναι καί απάντησε: Δεν τόν ακούς; Θέλεις καί να τόν δεις; Ήταν ό Άγιος Δημήτριος».



Μιαν άλλη φορά πού πήγε εκεί με άλλη συντροφιά καί τίς δύο μοναχές της -είχε προστεθεί καί ή συγκύπτουσα αδελφή Μαρίνα Μπερκάκη (-1975)— δεν είχαν προβλέψει να πάρουν μαζί τους σπίρτα. Ήταν πηχτό σκοτάδι καί οι άλλοι ήθελαν να γυρίσουν πίσω. Ή Γερόντισσα τούς βεβαίωσε ότι θα βρεθούν. Πράγματι, εκεί πού προσεύχονταν μέ την πόρτα κλειστή, μπήκε μέσα ένα ωραίο παλληκάρι μέ στρατιωτική στολή. Τούς χαιρέτησε καί είπε: «Πιστεύω να μη σάς φόβισα. Είμαι από πάνω». Τους έδωσε σπίρτα, άναψαν ένα κερί καί αυτός εξαφανίστηκε. Ρώτησαν τη Γερόντισσα αν ό νέος ήταν από τά γειτονικά χωριά. Καί ή ταπεινή συνόμιλη των Αγίων τούς έδειξε την εικόνα του Αγίου: Αυτός ήταν.



Τέτοιες αγρυπνίες γίνονταν πολύ συχνά στον Άγιο Παντελεήμονα καί στον Άγιο Ιωάννη. Διηγούνται ότι μια μητέρα κάποτε από ευλάβεια άφησε τίς δύο κόρες της έξω από τό ναό. Ή Γερόντισσα, χωρίς κανείς να την πληροφορήσει γι’ αυτό, είπε στη μάνα να τίς φέρει μέσα. Στο τέλος της αγρυπνίας, όπως συνήθιζε, μπήκε στο ιερό καί τούς έβγαλε έξω ζεστό αντίδωρο, βεβαιώνοντας πώς αυτή τή φορά τό θαύμα τό όφειλαν στήν αγνότητα τών κοριτσιών.



Κάποια φορά τό ζεύγος Πεχυνάκη είδε τίς δύο μοναχές μέ τό γάιδαρο τους σε απόσταση όσο να διακρίνονται. Σε κλάσματα δευτερολέπτου τίς είδαν μπροστά τους. Στη διάρκεια της αγρυπνίας πού άκολούθησε στο ξωκλήσι του Αγίου Ίωάννου είχαν κάποια αίσθηση παρουσίας φτερωτών μέ ανθρώπινο πρόσωπο. Καθώς άρχισε να ξημερώνει, ή Γερόντισσα Μακαρία έδιωξε τούς λαϊκούς καί παρέμειναν μόνες οι μοναχές να συνεχίσουν την άσκηση της προσευχής καί να αποτρυγούν ουράνιες ευλογίες.


ΒΙΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ. Η ΛΑΟΦΙΛΗΣ ΜΟΝΑΧΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΒΟΝΗΣ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ.Ι.Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑ 2012

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ .ΠΑΤΗΡ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ