Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΟΡΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΝΕΟΣ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΓΡΥΠΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Επισκόπου Παντελεήμονα (Σάτοφ).Κάποιοι έχουν πραγματικά πολλούς φίλους και γνωστούς, αλλά εξακολουθούν να αισθάνονται μόνοι τους





Κάποιοι έχουν πραγματικά πολλούς φίλους και γνωστούς, αλλά εξακολουθούν να αισθάνονται μόνοι τους. Αυτό, νομίζω, είναι η μοναξιά χωρίς τον Θεό, χωρίς μια πνευματική ζωή, τη μοναξιά, ίσως, από την κόπωση. Και εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια φανταστική, μη ρεαλιστική αίσθηση μοναξιάς.

Ήξερα μία γυναίκα, η οποία στην εξομολόγηση όλη την ώρα παραπονιόταν για την  μοναξιά της , ακόμα κι αν είχε  θαυμάσιους γιους, ένας εκ των οποίων – ήταν ένας ιερέας, μια καλή κόρη, υπέροχα εγγόνια που την αγαπούσαν.
Η γυναίκα συνέχισε κατά μία έννοια,  να είναι το κέντρο όλης της οικογένειας, αλλά εξακολουθούσε  να καταγγέλλει τη μοναξιά και να λέει, «Όλοι οι φίλοι μου είναι νεκροί, ο σύζυγός δεν είναι δίπλα μου .»  ενώ αυτός ήταν πάντα κοντά της. Φάνηκε ότι λείπει κάτι. Μου φαίνεται ότι δεν είχε τη σωστή διάταξη της ψυχής.


Επισκόπου Παντελεήμονα (Σάτοφ)

Ο λόγος ενός ατόμου δεν είναι μια κενή φράση, αλλά ένα αποτύπωμα και μια εικόνα του πνεύματός του. Αν τα λόγια μας είναι μαζί, θα δούμε τη δική μας εικόνα. Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov)



Ο λόγος ενός ατόμου δεν είναι μια κενή φράση, αλλά ένα αποτύπωμα και μια εικόνα του πνεύματός του. Αν τα λόγια μας είναι  μαζί, θα δούμε τη δική μας εικόνα.


Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov)

Ο άγιος Κολούμβα της Ιρλανδίας προφητεύει το μέλλον .

π. Λίβυος: «Όταν ο πόνος γκρεμίζει αυταπάτες»


Ιερατική Σύναξη 5/3/2018/. ομιλία υπό του Αιδ. Πρωτ. π. Ευαγγέλου Παπανικολάου, Θεολόγου-Ιατρού.


«Το μυστήριο της ίασης» 18/3/2018.Πνευματική ομιλία υπό του Αιδ. Πρωτ. π. Δημητρίου Καταπίδη, Εφημερίου Ι. Ναού Αγ. Παντελεήμονος Χαλέπας.


«Παίδες εν καμίνω. Θέα Θεού»Πνευματική ομιλία υπό του Αιδ. Πρωτ. π. Ευαγγέλου Παπανικολάου, Θεολόγου-Ιατρού.


π.Θεμ. Μουρτζανός: ΑΝΝΑΣ ΚΟΜΝΗΝΗΣ, Αλεξιάς - ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ (19.4.2018)


Ως το Αμήν του Ιωάννη Του (μέρος 2ο) - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΕΑΣ


ΤΙ ΕΊΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ; ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ.


Τι είναι ο κόσμος; Ο κόσμος είναι η κυριαρχία των παθών, των μικρών συμφερόντων, που αγωνίζονται για τα γήινα αγαθά αντί για τα ουράνια και τα αιώνια. 


Αυτό συμβαίνει όταν το ταλέντο που δόθηκε από τον Θεό χρησιμοποιείται για την δόξα μας και όχι για τη δόξα του Θεού. Ο κόσμος - όταν μερικές φορές πηγαίνει στην εκκλησία  προσεύχεται , για το γήινο, για φαγητό και ποτό, και όχι για τη συγχώρεση των αμαρτιών. Αυτή δεν είναι η ειρήνη του Θεού, η οποία απελευθερώνει από το μαρτύριο των παθών, που δίνει γνήσια χαρά, τη χαρά της σωτηρίας. Δώσε μας, Κύριε, έναν τέτοιο κόσμο, μια τέτοια χαρά! 
Shiarhimandrite Ily (Nozdrin). ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. 

"Πάσχα ἁγιάζον πιστούς" ΠΑΤΗΡ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΒΙΤΤΗΣ.

"Πάσχα ἁγιάζον πιστούς" Ὁ ἁγιασμός ὂμως δέν γίνεται αὐτομάτως καί χωρίς νά τό ξέρουμε, ἀλλά μέ συνειδητή καί ἐκ μέρους μας προσπάθεια, ὣστε τά μηνύματα αὐτά νά γίνουν ζωή μας μέ τή χάρη τοῦ Κυρίου μας. 

Μιά βασική ἀλήθεια πού τονίζεται σ' αὐτά τά μηνύματα, εἶναι ἡ ἐνδυνάμωση τῆς πίστεώς μας, ὃτι δηλαδή "θανάτου ἑορτάζομεν  νέκρωσιν, ἂλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχῆς".  Μιά ἂλλη ἀλήθεια "Μεθ' ἡμῶν ἀψευδῶς ἐπηγγείλατο ἒσεσθαι" ὁ Κύριος. Ὑποσχέθηκε ο Κύριος, πού δέν λέει ποτέ κάτι, πού θά διαψευσθὴ, ὃτι θά εἶναι μαζί μας πάντοτε, ὃσο διαρκεῖ ὁ παρών κόσμος μέ τή δυνατότητα νά μεταπηδήσουμε  στήν Βασιλεία τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, πού θά εἶναι αἰώνια. Θά ἒχει δηλαδή ἀρχή, ἀλλά ποτέ τέλος. Γι'αὐτό ἐπιβάλλεται ὁ καθαρμός τῶν αἰσθήσεών μας μέ ἀγώνα νεκρώσεως τοῦ παλαιοῦ μας ἀνθρώπου.

 Καρπός δέ αὐτῆς τῆς προσπάθειάς μας θά εἶναι ἡ εἰρήνευση τῆς ζωῆς μας μέ τή χάρη τοῦ Κυρίου μας ὡς τοῦ μόνου Παντοδύναμου. Καί ἐπί πλέον ἡ μόνιμη ἐγκατάσταση στήν ψυχή μας τῆς ἀγάπης. Ἡ προσωπική μας πρόοδος τῆς ἀγάπης μέσα μας θά μᾶς συνδέη περισσότερο μέ τούς πιστούς καί ἀγαπητούς ἀδελφούς μας, ὣστε "ἐν χαρᾶ ἀλλήλους (νά) περιπτυσσώμεθα",  ἀλλά καί νά μποροῦμε νά λέμε καί  "τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῆ ἀναστάσει". Θρονιάζοντας μέσα μας μόνιμα τήν ἀγάπη αὐτή "οὐδέποτε ἐκπίπτει", δέν ξεπέφτει ποτέ, ἀλλά μένει γιά πάντα καί στόν αἰώνα καί στήν αἰωνιότητα.
  Αὐτά, ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῶ  ἀναστάντι σημειώνω στήν ἀγάπη Σας "πετῶντι καλάμω", πού θά πῆ:στά πεταχτά, μιά πού ὁ χρόνος δέν μοῦ ἐπιτρέπει γιά κάτι πιό σημαντικό καί προσεγμένο. Ἱερομ. Εὐσεβιος, ἀ., κεγχριαῖος μοναχός.
 (Θεσσαλονίκη 19 Ἀπριλίου 2009)

ΠΑΤΗΡ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΒΙΤΤΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.

Γίνεται λόγος γιά τό θάνατο καί μερικοί ἀποροῦν΄ γιατί νά μήν ὑπάρχη πρόγνωση τοῦ χρόνου πού θά ἒρθη ὁ θάνατος; Ἀφοῦ εἶναι ἐυεργετική ἡ μνήμη τοῦ θανάτου, δέν θά ἢταν ὠφέλιμη καί ἡ γνώση τοῦ χρόνου πού αὐτός θά συμβῆ; Ἡ ἀπάντηση εἶναι΄ὂχι! Ἡ ἀμέλεια καί ἡ ραθυμία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τόσο μεγάλη, πού θά ἀνέβαλλε κάθε ἓνας ἐπί μέρους ἂνθρωπος τή σωτηρία του γιά τήν ὣρα τοῦ θανάτου του (π.χ. βάπτισμα, μετάνοια κλπ). Ἒτσι ὃμως θά περνοῦσε ἡ ζωή του μόνο στήν ἁμαρτία. Καί θά ἧταν τόση ἡ σκλήρυνσή του ἀπό τήν ἁμαρτία, ὣστε θά ἦταν ἀδύνατη πιά ἡ μετάνοιά του, ἐπειδή θά ἒμενε ἀδιόρθωτος σκεπτόμενος ἒτσι. Γι' αὐτό εἶναι ἀναγκαία ἡ μνήμη τοῦ θανάτου. Ὁδηγεῖ σέ πνευματική δραστηριοποίηση τόν ἂνθρωπο καί τόν ὠθεῖ στήν πραγμάτωση τῆς ἀρετῆς. Εἰπώθηκε πώς δέν εἶναι δυνατόν νά ζήση κανένας μέ εὐσέβεια, ἂν δέν λογαριάζη τήν κάθε μέρα του ὡς τήν τελευταία τῆς ζωῆς του. Προκαλεῖ τό θαυμασμό μας πώς καί Ἓλληνες φιλόσοφοι ἀκόμη τονίζουν τή σημασία τῆς μνήμης θανάτου.Πραγματικά αὐτό λέει καί ἡ Ἁγία Γραφή, πού κάνει τήν ἀκόλουθη προτροπή΄ "μιμνήσκου τά ἒσχατά σου καί εἰς τόν αἰώνα οὐχ ἁμαρτήσεις. Ἱερομ. Εὐσεβίου,
 " Πρός ΗΔΟΝΗΣ ΟΔΥΝΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ.