Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Πνευματικές σκέψεις του Ιωάννη Ίανολίδε. Ρουμάνου. Ομολογητή


Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή. Ή εμπειρία μιας αυτο­ματοποιημένης κοινωνίας έχει τρομοκρατήσει τον κό­σμο. Ό άνθρωπος χωρίς Θεό είναι έξω από τη φύση του, και ή κοινωνία πού δεν ακούει τους χτύπους της καρδιάς του ανθρώπου είναι ένας καταστρεπτικός μηχανισμός. Ή ίδια ή φύση και ή ζωή υποφέρουν.

Εμείς δεν είμαστε ευχαριστημένοι μ' αυτό τον κό­σμο της πανωλεθρίας. Ή πρόοδος του πολιτισμού έφερε μαζί της και τη δύναμη της αυτοκαταστροφής. Υπάρ­χουν φραγμοί της φύσης και της ζωής, οι όποιοι δεν πρέπει να πειραχτούν, αλλά οι άνθρωποι τους υπερπήδη­σαν και θριαμβεύει το κακό, ενώ ή φύση εκδικείται.

Ό πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, μια αγιασμένη μορ­φή της Σερβικής Εκκλησίας, γράφει: «Ό ευρωπαίος τώ­ρα είναι χαζός, πολύ χαζός διότι, ενώ δεν πιστεύει στον Θεό και στην αθανασία της ψυχής, πιστεύει στην πρόο­δο και στην αξία της ζωής και εργάζεται γι' αυτήν. Τί χρειάζομαι την προκοπή Όταν πίσω της με περιμένει ό θάνατος; Τί χρειάζομαι τον κόσμο, τους γαλαξίες, τους πολιτισμούς, όταν πίσω από όλα αυτά με περιμένει ό θά­νατος; Όπου υπάρχει ό θάνατος, εκεί δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή προκοπή. Έστω και να υπάρχει, είναι απλώς μια καταραμένη προκοπή στο μύλο του θανάτου», Δεν είναι δυνατό ή ανθρωπότητα να επιβιώσει στο ρυθμό του πολιτισμένου κόσμου, διότι έχουμε ήδη κατα­ναλώσει τα εφόδια της γης, έχουμε μολύνει τη φύση, έ­χουμε αλλοτριώσει τον άνθρωπο και, σ' αυτές τις συνθήκες, ανήμποροι να σταματήσουμε την πορεία της δήθεν προκοπής, οδεύουμε στην καταστροφή, αν φυσικά δεν έλθει μια αστραπιαία λύση, ένα ξαφνικό τέλος, μέσω πυ­ρηνικού πολέμου. Με τις παρούσες συνθήκες ό πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Εφ' όσον οι άνθρωποι είναι κακοί, υπάρχει σκλαβιά, αδικία, τα πάθη κυβερνούν τους αν­θρώπους. Μόνο μια εσωτερική τελειοποίηση των αν­θρώπων θα μπορούσε να παρεμποδίσει τον πόλεμο, αλλά σ' αυτό τον αιώνα οι άνθρωποι αποφεύγουν την εκκλη­σία, τον Θεό. Οι πάπες έχουν καταδικάσει τα όπλα, αλ­λά τώρα προσπαθούν να «ημερέψουν» τη βόμβα του νε­τρονίου. Οι προοπτικές είναι οδυνηρές και οι άνθρωποι είναι τόσο τυφλωμένοι και φανατικοί!

Ή κρίση του συγχρόνου πολιτισμού είναι, πρώτα απ' όλα, θρησκευτική. Οι χριστιανοί -όχι όλοι βέβαια-είναι διασπασμένοι και δεν έχουν ενότητα. Δεν έχουν ούτε τη συναίσθηση της αποστολής τους, δεν πιστεύουν πια στη Βασιλεία του Θεού. Είναι τυφλωμένοι από ιδεο­λογικά μπερδέματα. Είναι παράδοξο το γεγονός ότι σήμερα βλέπουμε χριστιανούς με ανθρωποκεντρική, εγωι­στική, ανθρωπιστική και ματεριαλιστική σκέψη.

Μάλλον, όμως, σύμφωνα με το σχέδιο της θείας Πρόνοιας, όλες οι καταστροφές θ' ανοίξουν δρόμο πού θα οδηγεί προς τον Χριστό. Ή θλίψη δεν μπορεί να α­φανιστεί, αλλά όσο περισσότερο θα γυρίσουμε στην α­λήθεια του Θεού, τόσο περισσότερο θα συντομευτούν τα βάσανα μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: