Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Χωρίς φόβο και άγχος. Βασιλική Πλωμαρίτου


ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ


Βασίλι Γκρηγκόροβιτς Μπάρσκι Τα ταξίδια του στο Άγιον Όρος 1725


Πως σωζόμαστε; Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος 1


Romanos Lecapenus from ‘Rulers of the Byzantine Empire” published by Kibea


St Mark’s Body Brought to Venice by Jacopo Tintoretto


The bride show where Theophilos chooses Theodora (Val Cameron Prinsep (1838-1904) – New York Public Library Digital Gallery)


Plaque of Symeon (in the Louvre) . ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΣΤΥΛΙΤΗΣ.


Basil I (from ‘Rulers of the Byzantine Empire’ published by KIBEA)



John Tzimiskes (from ‘Rulers of the Byzantine Empire’ published by KIBEA)


Rulers of the Byzantine Empire




The book presents the millenium-long history of Byzantium as reflected in a dramatic life of the most remarkable Byzantine emperors from Constantine the Great to Constantine XI Paleologus.


ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΟΛΥΒΙΑΤΗΣ ΜΙΛΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ


ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ


Ὁ Ὅσιος Πορφύριος Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες 15


ΠΑΤΗΡ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΤΑ ΕΙΡΗΝΙΚΆ


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΑΚΡΑΤΑΣ.


ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΝ ΕΚΤΟ ΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ ΚΥΡΟ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗ.Γιά τήν Κοσμιανή, πού ένώ πήγαινε προσκύνημα στούς άγιους, έπεσε άπ’ τ’ άλογο καί σύντριψε τό σώμα της







Ή Κοσμιανή δέν είχε καμιά αρρώστια ή πάθηση στό
σώμα της καί ένώ ζούσε στό σπίτι της, είχε μεγάλο πόθο να πάει στούς μάρτυρες νά προσκυνήσει τά άγια λείψανά τους καί νά άπολαύσει τήν χάρη καί τήν εύλογία πού πηγάζει άπό Αυτά, γι’ αυτό καί μιά μέρα, καθισμένη πάνω σ’ ένα δύστροπο όνάριο, πήγαινε γιά τό τέμενος.


Άλλά τή φθόνησε ό διάβολος βλέποντάς την να ορμά από πόθο γιά να επισκεφτεί τούς αγίους καί γιά να τήν κάνει να γυρίσει πίσω, ώστε καί τήν επίσκεψη να μην κάνει καί να μην προσφέρει στούς άγιους τό σέβας, άλλά καί ούτε να πάρει τήν ευλογία τους, γι’ αυτό κάποια στιγμή, εκεί πού πήγαινε τό ζώο, τήν έριξε κάτω, πρός τά πίσω κι αυτή έπεσε μέ τη πλάτη, ώστε μέ τή φόρα πού είχε κατά τό πέσιμο να συντρίβει όλο τό σώμα της καί λίγο έλειψε να πεθάνει επί τόπου ή άτυχη γυναίκα. Καί θα είχε πεθάνει, αν δέν τή βοηθούσαν οί άγιοι καί δέν τήν έβγαζαν από τό στόμα του χάρου.


Μετά πολλή ώρα από τό πέσιμο συνήλθε ή Κοσμιανή, γιατί είχε λιποθυμήσει από τό τράνταγμα τής πτώσης, από τήν όποια είχαν σπάσει όλα της τά όστά καί ήθελαν αύτοί πού ήταν εκεί να τήν γυρίσουν πίσω στήν πόλη, ώστε με ζεστά τά τραύματα να τήν πάνε σέ γιατρούς να τήν κοιτάξουνε κι όχι όταν κρυώσουν, γιατί γιά τά σπασίματα πιστεύεται γενικά ότι, όταν κρυώσει ή πληγή, δέν ωφελείται από τά φάρμακα καί τίς επεμβάσεις των γιατρών, όσο όταν
είναι αμέσως μετά τό σπάσιμο. Αυτή όμως, κατανοώντας ότι τό ατύχημα ήταν ενέργεια του πονηρού, δέν ήθελε νά γυρίσει πίσω χωρίς πρώτα νά εκπληρώσει τόν πόθο της καί να προσκυνήσει τούς άγιους, γι’ αυτό καί αφού τήν έβαλαν και πάλι πάνω στό ζώο, από μπροστά καί από πίσω βαστάζοντάς την - γιατί καθόλου δέν μπορούσε να κρατηθεί από μόνη της πάνω στό γαϊδουράκι - μέ πολλούς κινδύνους τήν έφεραν τελικά στό τέμενος τών αγίων.


Αφού δε προσκύνησε στη σορό τών αγίων, ζήτησε καί τη μετέφεραν καί πάλι στήν Αλεξάνδρεια μιά καί δε θέλησε να παραμείνει στόν ναό μέχρι να θεραπευτεί, όμως είπε στους αγίους τούτα τά λόγια μέ παρρησία:



«Ώ τού Χριστού μιμητές καί θεράποντες μάρτυρες, πολλοί άρρωστοι έρχονται προς έσάς και έπιστρέφουν μετά στά σπίτια τους υγιείς καί χαρούμενοι. Έγώ όμως σέ πλήρη υγεία έφυγα από τήν πόλη μου γιά να έλθω προς έσάς, εσάς έχοντας φύλακες καί τώρα κοιτάτε σέ πόσο κίνδυνο βρίσκομαι καί πόσο άρρωστη γυρίζω πίσω! Καί τώρα, άν μέν έβγαινα άρρωστη από τό σπίτι μου, θα παρέμεινα έδώ σέ σάς μέχρι να τύχω τής πλήρους θεραπείας. Αλλά επειδή προς εσάς δέν ήλθα γιά να παραμείνω καί να θεραπευθώ, μά γιά ευχή καί γιά προσκύνηση, πάλι στό σπίτι μου έπιστρέφω καί δέν θά καλέσω άλλους γιατρούς γιά τή θεραπεία



«Μιά μέρα καθισμένη πάνω σ’ ένα δύστροπο όνάριο πήγαινε γιά τό τέμενος...». μου, άλλά εσάς ζητώ να έλθετε να μέ θεραπεύσετε καί την βοήθειά σας εκεί θά άναμένω, ώστε, όπως μέ λάβατε υγιή από τήν οικία μου, έτσι άκριβώς καί εκεί ένώ θά βρίσκομαι να μέ θεραπεύσετε».


Αφού είπε αυτά προς τόν Κύρο καί τόν Ιωάννη τούς μάρτυρες, έγκατέλειψε τόν ναό τους καί μέ κίνδυνο τής ζωής της ήρθε στήν Αλεξάνδρεια έχοντας τήν πεποίθηση ότι οπωσδήποτε οί άγιοι θά έρθουν καί θά τήν θεραπεύσουν, πράγμα πού έγινε.
Τήν ίδια νύκτα έμφανισθέντες σάν γιατροί καί μέ σχήμα γιατρών ρώτησαν τήν Κοσμιανή πού κοιμόταν «Τί έχεις;».



Ή δε άνάγγειλε τό νόσημα πού είχε καί μέμφονταν τους αγίους ότι ένώ σέ όλους τούς άλλους άρρώστους τήν ίαση χαρίσανε, αυτήν πού ήταν καί ή μόνη ύγιής τής ...κατασυντρίψανε τά κόκκαλα! Χαμογέλασε τότε αύτός πού φαινόταν να έχει τήν άρχηγία μεταξύ τών δύο Αναργύρων καί στον έπέχοντα τάξη μαθητου «Έλα», τού λέει, «καί γρήγορα απάλλαξε την από τήν πληγή πού έχει». Ό άλλος ύπακούοντας μέ βιασύνη χτυπά τό σαγόνι της καί τήν Ελευθερία από τή νόσο τής χαρίζει· ή δε κοίταξε μέ αγωνία να δει το χτύπημα, γιατί νόμιζε ότι στά άληθινά κάποιος τήν πλήγωσε στό σαγόνι, άλλά ξυπνώντας, δέν είδε κανένα μήτε το γιατρό πού διέταξε τή θεραπεία της, μήτε τό μαθητή πού τής έδωσε τό χτύπημα, μήτε τήν ύποτιθέμενη πληγή στο σαγόνι, άλλά μήτε καί τά τραύματα από τήν κακή πτώση μήτε τής πλάτης τό άσχημο νόσημα, τό όποιο ή σωτήρια άφιξη τών αγίων καί τό λυτρωτικό προς αυτήν ράπισμα αυτό καί τούς ανυπόφορους από αυτό πόνους έξαφάνισε.

Ή γυναίκα μ’ αύτόν τόν τρόπο άνέλαβε τήν ύγειά της και άντιλαμβανόμενη ότι θεραπεύθηκε από τούς άγιους, σηκώθηκε άπό τό κρεβάτι όπου ήταν καθηλωμένη καί έπευφήμησε τούς άγιους έξυμνώντας τή χάρη καί τήν ταχύτητα τής θεραπείας της.

ΒΙΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΒΒΑΚΥΡΟΣ

The All-Merciful Saviour Monastery on Vashon Island Marks

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΝ ΕΚΤΟ ΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ ΚΥΡΟ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΦΙΛΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΕΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ.





Γιά τόν Θεόφιλο πού του είχαν δεθεί από μαγεία χέρια καί πόδια


Κάποιοι χρησιμοποιώντας μάγια έδεσαν τά χέρια καί τα πόδια του Θεόφιλου μέ πολύ δυνατούς πόνους, αυτός δε, αγνοώντας την αίτια του νοσήματος, καλούσε γιατρούς καί τούς εκλιπαρούσε, μέ όση δύναμη έχουν, ταχύτατα να τόν σώσουν έτσι όπως κείτονταν πιασμένος καί ακίνητος από τίς οδύνες σε ελεεινή κατάσταση. Αυτοί όμως, αγνοώντας καί οί ίδιοι την αιτία τής ασθένειας δέν εξάσκησαν
τήν ιατρική τέχνη, γιατί αυτή δέν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς πρώτα να γίνει ή διάγνωση. Αφού λοιπόν του έδωσαν πολλά αντίδοτα καί περισσότερα καθάρσια - γιατί πίστευαν ότι ή ασθένεια προέρχεται από τή συγκέντρωση υγρών στο σώμα - καί άλλα μέ αλοιφές καί αφού εφάρμοσαν διάφορες δίαιτες, σταμάτησαν κάθε άλλη απόπειρα θεραπείας και δήλωσαν άγνοια γιά τά αίτια καί αδυναμία γιά τή θεραπεία του, μαζί μέ τήν προτροπή να πήγαινε στούς αγίους μάρτυρες, πού οπωσδήποτε θά του έδιναν τή λύση του προβλήματος του.

Καί πράγματι, προστρέχοντας στόν Κύρο καί τόν Ίωάννη καί αφού τούς παρακάλεσε νά τόν άπαλλάξουν άπό το κακό πού τόν βρήκε, έπέτυχε τής άνάρρωσης. Ό τρόπος δί τής θεραπείας του ήταν ό ακόλουθος:

Αφού φάνηκαν στόν ύπνο του οί άγιοι, τόν πρόσταζαν ώς έξης:

«Βγές τό πρωί πρός τή θάλασσα καί ζήτα από κάποιους
πρόθυμους να σε σηκώσουν καί να σε πάνε στήν ακρογιαλιά καί αν τύχει να δεις κάποιον ψαρά να ρίχνει τό δίχτυα · του στή θάλασσα, έλα σέ συμφωνία μαζί του, ώστε μέ χρήμα
τα νά ρίξει τό δίχτυ γιά σένα στη θάλασσα καί ότι πιάσει, αυτό θά γίνει ή θεραπεία σου» κι αυτά αφού του είπαν οί άγιοι μάρτυρες, χάθηκαν.

Αυτός δε, αφού κάλεσε άπό τούς ασθενείς όσους μπορούσαν νά τόν βοηθήσουν, τούς εξήγησε τό όνειρο καί τό πρόσταγμα των άγιων καί τούς θερμοπαρακαλούσε νά τόν σηκώσουν τό ταχύτερο καί νά τόν μεταφέρουν στην ακρογιαλιά. Αλλά καί αυτοί, μόλις άκουσαν τή θέληση των άγιων, έγιναν πολύ πρόθυμοι σ’ αυτό καί τόν πήραν καί τόν μετέφεραν στη θάλασσα, όπου βρήκαν κάποιον ψαρά νά ρίχνει τά δίχτυα του καί τόν άκούμπησαν, άρρωστο καθώς ήταν, πάνω στήν άμμουδιά.


Αυτός δέ «Τί θέλεις», του είπε του ψαρά, «γιά νά ρίξεις τό δίχτυ σου γιά μένα μόνο μιά φορά καί ό,τι κι αν ψαρέψεις, νά μου τό δώσεις εμένα είτε είναι μικρό είτε μεγάλο είτε πολλά είτε λίγα, ό,τι κι αν πιαστεί, νά ’ναι δικό μου τυχερό, ό,τι καί νά ’ναι;» ό δέ «"Ένα κεράτιο», είπε. Αφού έγινε ή συμφωνία, άπλωσε τό δίχτυ ό ψαράς περιμένοντας μάλλον νά πιάσει κάποιο μικρό ψαράκι, τήν ίδια δέ πεποίθηση είχε καί ό άρρωστος, άλλά όταν μάζεψε τό δίχτυ του ό ψαράς,
ένα πολύ μικρό κιβώτιο έβγαλε μέσα άπό τό δίχτυ!! Άρχισαν τότε νά μαλώνουν ό ψαράς καί ό άρρωστος γιά τό κιβώτιο, ό μέν ψαράς νά λέει «Εγώ πούλησα ψάρια καί όχι κιβώτιο!» ό δέ άρρωστος νά ισχυρίζεται ότι «Εγώ έκανα συμφωνία όχι μόνον γιά ψάρια, άλλά γιά ό,τιδήποτε έρθει πάνω«...αν δεις κάποιο ψαρά νά ρίχνει τά δίχτυα του στη θάλασσα, έλα σέ συμφωνία μαζί του». μέ τό δίχτυ!», τόν πόλεμο δέ αύτόν δεν τόν προκαλούσε μόνο τό κιβώτιο, πού φαινόταν νά περιέχει μέσα κάτι πολύπολύτιμο, άλλά καί ή περίεργη άσφάλεια, πού είχε, καθώς έκτος άπό κλειδαριές, είχε καί μολύβδινες σφραγίδες.

Καθώς δέ δέν υποχωρούσε κανένας τους, ήρθαν πρός τόν οικονόμο τού τεμένους γιά νά άποφασίσει αύτός γιά τό κιβώτιο, εκείνος δε, αφού άκουσε καί τών δυονών τά επιχειρήματα «Δέν θά πάρω άπόφαση», τούς δήλωσε, «άν προηγουμένως δέν άνοίξω τό κιβώτιο καί δέν δω τί έχει μέσα!».

Όταν όμως, μετά άπό πολύ κόπο, άνοιξε τό κιβώτιο ένώπιον όλων, ένα θέαμα δεινό καί κάκιστο άντίκρισαν όλοι οί παρευρισκόμενοι, όχι αυτό πού άνέμεναν, αλλά ό,τι οί άγιοι άπό φιλανθρωπία, ένώ είχε ριχθεί στό πέλαγος, τό έβγαλαν άπό τό βυθό τής θάλασσας: ένα χάλκινο ξόανο σέ σχήμα άνθρώπου πού άπεικόνιζε τόν Θεόφιλο, έχοντας τέσσερα καρφιά στά χέρια καί τά πόδια του, ένα γιά τό κάθε μέλος! Οί παρευρισκόμενοι άπόρησαν καί θαύμασαν γιά τό θέαμα κι έπαψε βέβαια άμέσως ό πόλεμος καί ή διαμάχη μόλις έγινε φανερό τό περιεχόμενο.

Καί ήταν έτοιμοι νά τό πετάξουν καί πάλι στη θάλασσα καί νά μήν ώφελήσει καθόλου τόν Θεόφιλο, αν οί μάρτυρες δέν ένέπνεαν τόν οικονόμο νά ζητήσει νά δει τί είδους είναι
τά καρφιά, πού ήταν μπηγμένα στά μέλη τού είδώλιου. Καθώς όμως κάποιος άπό τούς παρόντες πήρε στά χέρια του τό άγαλματάκι καί μέ πολύ κόπο καί προσπάθεια τράβηξε καί έβγαλε τό καρφί τού δεξιού χεριού, τότε άμέσως καί τό δεξί χέρι τού Θεόφιλου έλευθερώθηκε, έφυγε ό πόνος καί μπορούσε νά τό κουνήσει!!

Τότε όλοι έννόησαν ότι πρόκειται γιά μαγεία καί ότι αυτοί οί ξεδιάντροποι πού τό ’καναν τό πέταξαν στη θάλασσα, ώστε νά μή βρεθεί ποτέ καί έτσι άπαλλαγει ό Θεόφιλος άπό τήν άσθένεια. Αλλά άπέτυχαν μέ τόν Κύρο καί τον Ιωάννη, πού άντιθέτως άπέδειξαν ότι δέν ύπάρχει τίποτε άβατο καί άπροσπέλαστο σέ όλη τήν κτίση γιά τούς αγίους, ούτε ό ούρανός ούτε ή γή, μήτε ή φωτιά μήτε τό νερό μήτε ή θάλασσα, άλλά σέ όλα πάνε, προκειμένου νά διασώσουν τούς αγίους καί πιστούς άνθρώπους.

Τότε οί παρευρισκόμενοι, μόλις είδαν ότι ό Θεόφιλος κινούσε τό δεξί του χέρι, έτρεξαν άμέσως νά βγάλουν καί τά υπόλοιπα καρφιά νά τόν άπελευθερώσουν. Καί πράγματι,
καθώς έβγαζαν τά καρφιά, συγχρόνως καί ό άσθενής θεραπεύονταν άπό τήν άσθένεια. Γιατί, όταν έβγαλαν τό καρφί άπό τό άριστερό χέρι τού ξόανου, τότε καί τό άριστερό χέρι τού Θεόφιλου άπελευθερώθηκε, καί πάλι, όταν έβγαλαν τα καρφιά άπό τά δυό του πόδια, άμέσως τά πόδια τού άρρωστου άπαλλάχθηκαν άπό τούς πόνους καί κινήθηκαν έλεύθερα. Όπότε σηκώθηκε όρθιος καί έτρεξε στη σορό των άγιων καί μέ μεγάλη φωνή έξύμνησε τούς μάρτυρες έχοντας ύψωμένα τά χέρια του, ένώ τόν συνόδευαν στίς εύχαριστίες καί τίς προσευχές καί όλοι όσοι τόν έβλεπαν.


ΒΙΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΒΒΑΚΥΡΟΣ

ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ . ΘΕΜΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.


Πως σωζόμαστε; Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware


Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος και ο π. Γεώργιος Σεργίδης είναι φιλοξενούμενοι στην εκπομπή "Μαζί" της Ελίτας Μιχαηλίδου και συνομιλούν για τον όσιο Γεώργιο Καρσλίδη, με την ευκαιρία της αφίξεως στην Κύπρο του ιερού λειψάνου Του. Η εκπομπή μεταδόθηκε από το ΡΙΚ1 στις 25 Μαΐου 2017.


Ομιλία Γερόντισσας Άννας Η Μετάνοια κατά τον Α Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη 19 03 2017


ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.Έξω άπό τόν χρυσό ναό τής Αντιόχειας ήταν γραμμένοι προφητικοί λόγοι γιά τήν παντοκρατορία τού Σωτήρα Νικητή: «Το βασίλειό Σου, Χριστέ Θεέ, αιώνιο καί ή Βασιλεία Σου έν πάση γενεά καί γενεά».



-       Παραξενεύεστε με κάτι, άγιοι αδελφοί μου;
Πείτε μου, μέ τί παραξενεύεστε;
-       Παραξενευόμαστε μέ έκείνους πού λένε: μπορούμε νά είμαστε καλοί Χριστιανοί καί χωρίς την Εκκλησία. Θεωρούμε οτι αύτό είναι περηφάνια πού προέρχεται άπό τήν άγνοια, εγωισμός πού δέν πλουτίζει άλλά φτωχαίνει, θάνατος πού έπισκέπτεται τούς άνθρώπους πρίν τόν οριστικό θάνατο. Σωστά σκεπτόμαστε;

-       Εντελώς σωστά, άγιοι άδελφοί μου, καί γι’ αύτό άς είστε εύλογημένοι. Γιατί ό Σωτήρας θα θεμελίωνε τήν Εκκλησία, άν μπορούσαμε χωρίς Εκείνη; Γιατί τής έδωσε δύναμη μεγαλύτερη άπό τού Άδάμ, άν μεμονωμένα άτομα μπορούσαν να νικήσουν τίς «πύλες τού Άδου» καί χωρίς τήν Εκκλησία; Οί ερημίτες μοναχοί πέρασαν τό μεγαλύτερο μέρος τής ζωής τους στή μοναξιά τής ερήμου, άλλά ποτέ δέν έκοψαν τίς σχέσεις μέ τήν Εκκλησία. Προσεύχονταν στόν Θεό γιά ολόκληρη την Οικουμενική Εκκλησία, αναζητούσαν τά Άγια Δώρα άπό τήν Εκκλησία καί απεβίωσαν σέ κοινωνία προσευχής μέ τήν Εκκλησία.

Όσο λόγω άνάγκης είχαν μικρότερη κοινωνία μέ τήν έπίγεια
Εκκλησία, τόσο είχαν μεγαλύτερη καί οίκειότερη κοινωνία με την Έπουράνια Εκκλησία. Ή πνευματική τους δοκιμασία στην έρημο είναι άνεκτίμητης σπουδαιότητας γιά την Εκκλησία του Θεού.

Καί όχι μόνο γιά την Εκκλησία του Θεού, άλλα καί γιά τά πανεπιστήμια του κόσμου.   

’Άς πάρουμε μία άπό τις μεταφυσικές επιστήμες πού θεωρούνται στά πανεπιστήμια ώς οί δυσκολότερες καί πιό άφηρημένες. Αυτή είναι ή επιστήμη πού οί φιλόσοφοι δέν τολμούν νά αποκαλέσουν επιστήμη, λόγω άνεπαρκών γνώσεων σ’ αύτό τό πεδίο, άλλά τήν ονομάζουν «θεωρία». Είναι ή θεωρία τής γνώσης.

 Πράγματι σεμνό όνομα γιά μιά εντελώς περιορισμένη επιτυχία στό μυστηριώδες πεδίο τής ανθρώπινης ψυχής· καί δέ θά μπορέσουν ποτέ νά έχουν μεγαλύτερη επιτυχία, όσο λαμβάνουν ύπόψη τους μόνο τήν έξωτερική φύση πού αδιαφορεί γιά τόν άνθρωπο. Δέ λαμβάνουν υπόψη τούς δύο ισχυρότερους παράγοντες πού συνειδητά, έπακριβώς καί άποφασιστικά επιδρούν στην ψυχή τού ανθρώπου. Καί αυτοί είναι: ό Θεός ως φιλική δύναμη καί ό διάβολος ώς έχθρική.

Όταν κάποιος διαβάζει, άς πούμε, τόν Ισαάκ τόν Σύρο, τόν Μακάριο τόν Μέγα, τόν Γρηγόριο Σιναΐτη, τούς Σιναΐτες καί Αθωνίτες Πατέρες, πού πέρασαν τή ζωή τους στη μελέτη του εαυτού τους  καί τής ψυχής τους, καί συγκρίνει τίς περιγραφές μελέτη τού εαυτού τα τους μέ αυτές των μοντέρνων «θεωριών» τής γνώσης, πράγματι πρέπει νά ντρέπεται. Εκείνη ή λεπτομερής καί έκλεπτυσμένη γνώση τών Πατέρων τής Εκκλησίας χάθηκε σέ μεγάλο βαθμό καί τραχύνθηκε στόν δικό μας μηχανιστικό αιώνα, ώστε κάποιοι καθηγητές στά πανεπιστήμια διδάσκουντούς νέους ψυχολογία, ένώ αρνούνται τήν ύπαρξη τής ψυχής! Αυτό είναι άκριβώς σά νά διδάσκει κάποιος θεολογία ένώ αρνείται τόν Θεό, ή άστρονομία ένώ αρνείται τήν ύπαρξη τών άστρων.

Ώ, αδελφοί μου, δέν μπορούμε νά σεβαστούμε τόν πολύ σοφό καί πολύ δοκιμασμένο πλούτο της Εκκλησίας μας, μέχρι νά συγκρουστούμε μέ την άγνοια του κόσμο. Δείτε! Κηρύττοντας πάνω από είκοσι αιώνες τόν Λόγο, ή Εκκλησία είναι φορέας τής αλάνθαστης ουράνιας Λογικής. Μελετώντας διαρκώς τήν ψυχή του ανθρώπου, γνωρίζει καλύτερα τήν ψυχολογία. Ναί, σ’ αύτήν μπορεί κανείς νά βρει άξιόπιστη έπιστήμη τής Γνώσης, πλάι στην άξιόπιστη Λογική καί τήν ψυχολογία.


Όμως αύτό της τό θησαυροφυλάκιο γνώσης καί έπίγνωσης ή Εκκλησία δέν τό χρησιμοποιεί γιά τήν έπίγεια δόξα της, άλλά μόνο γιά τή διόρθωση καί τή θεραπεία τών άνθρώπινων ψυχών και τήν προετοιμασία τους γιά τή Βασιλεία τών Ούρανών. Διδάσκει άκατάπαυστα τούς ανθρώπους νά στέκουν μέ πίστη πλάι στόν Φίλο τους, κι αυτός είναι ό φιλάνθρωπος Θεός, καί αιωνίως νά πολεμούν ενάντια στόν εχθρό πού είναι ό διάβολος, ό πατέρας του ψεύδους καί άνθρωποκτόνος.

Καλεί τούς ανθρώπους άμεσα, σά νά κινδυνεύουν από πυρκαγιά, νά ύπακούσουν τόν μοναδικό τους Σωτήρα καί νά σώσουν τίς ζωές τους αιώνια. Τούς κοινοποιεί τόν Νικητή καί τίς νίκες Του, νικητή πού πριν τήν Ανάστασή Του άνακοίνωσε στόν κόσμο τήν οριστική Του νίκη μέ τά λόγια: «έγώ νενίκηκα τόν κόσμον» (Ίω. ιστ', 33).

Οι καρποί τής νίκης Του φανερώνονται καί θά φανερώνονται στις αναρίθμητες πλούσιες εσοδείες Του.

Οί παλαιοί Σέρβοι ηγεμόνες χάραζαν στις σφραγίδες τους τόν σταυρό καί γύρω άπό τόν σταυρό τίς λέξεις: Χριστός Νικά. Έξω άπό τόν χρυσό ναό τής Αντιόχειας ήταν γραμμένοι προφητικοί λόγοι γιά τήν παντοκρατορία τού Σωτήρα Νικητή: «Το βασίλειό Σου, Χριστέ Θεέ, αιώνιο καί ή Βασιλεία
Σου έν πάση γενεά καί γενεά».

Μέ αύτή τήν θριαμβευτική ιαχή, ή έπίγεια Εκκλησία ξεπέρασε έπιτυχώς όλους τούς τρικυμιώδεις αιώνες τής ιστορίας της, παραδίδοντας μεθοδικά στήν Έπουράνια Εκκλησία τίς εσοδείες τού Κυρίου.

Όποιος αποξενώνεται από τήν Εκκλησία του Θεού, μισεί τήν ψυχή του. Νά τό γνωρίζετε, άγιοι άδελφοί μου, αύτό καί νά τό λέτε σ’ έκείνους πού δέν τό γνωρίζουν.


Άγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς ΕΣΟΔΕΙΕΣ ΚΥΡΙΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΡΡΗΣΙΑ.